Początki historii błońskich Żydów toną w mrokach dziejów. Żydzi żyli tu prawdopodobnie już w XV wieku. Błonie wymieniane są w 1507 roku na liście gmin żydowskich, opodatkowanych w związku z koronacją Zygmunta I Starego. Przez lata miasto było zamknięte dla osadnictwa żydowskiego. W 1827 roku mieszkały tu tylko cztery osoby wyznania mojżeszowego. Dopiero od 1862 roku Żydzi mogli swobodnie nabywać nieruchomości w mieście. Piętnaście lat później w Błoniu mieszkało już tysiąc dwadzieścia siedem osób narodowości żydowskiej. Wielu Żydów zajmowało się obnośnym handlem, krawiectwem i szewstwem. Niektórzy z błońskich Żydów brali udział w Powstaniu Styczniowym w 1863 roku.

Liczba Żydów w Błoniu musiała wzrastać dynamicznie - mimo powszechnej emigracji w pierwszych latach XX wieku, spis powszechny z 1921 roku odnotowuje w mieście 1.262 osoby pochodzenia żydowskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej władze wojskowe skazały na karę śmierci miejscowego rabina, Efraima Fiszela Szapiro - jego gesty błogosławieństwa błędnie odczytano jako tajne sygnały przekazywane szpiegom. Przez pewien czas w mieście mieszkał Szymon Kalisz - późniejszy cadyk Skierniewic, uznawany za cudotwórcę.

The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust tak opisuje losy społeczności Żydów z Błonia podczas II wojny światowej: "Po wkroczeniu Niemców na początku września 1939 roku, Żydzi zostali zmuszeni do prac przymusowych. Pod koniec 1939 roku osiedlono tam sześćset osób, deportowanych z innych miejscowości - między innymi z Aleksandrowa Kujawskiego, Łodzi, Iłowa. Getto z Judenratem zostało utworzone jesienią 1940 roku i zlikwidowane w lutym 1941 roku. Błońscy Żydzi zostali deportowani do Warszawy, a stamtąd do obozu śmierci w Treblince."

Cmentarz żydowski w Błoniu został założony w XIX wieku i znajduje się na końcu ul. Polnej, na skraju łąk nad Utratą. Nekropolię zniszczyli naziści, a proces ten niestety kontynuowano w latach powojennych. Warto przytoczyć tu treść listu, jaki w 2002 roku do Żydowskiego Instytutu Historycznego przysłały uczennice Gimnazjum w Pruszkowie, Anna Brysiak i Natalia Kaleta: "W Instytucie natrafiłyśmy na zdjęcia tego kirkutu z 1960 i 1995 roku, przedstawiające zabytek w dużo lepszym stanie niż ten, który ujrzałyśmy po przybyciu na miejsce. Jego obecny wygląd okazał się przerażający. Naszym oczom ukazał się widok całkowicie odmienny od tego, którego spodziewałyśmy się po przejrzeniu materiałów archiwalnych. Rozkopane groby i poprzewracane macewy smutno kontrastują z prawie przylegającymi do cmentarza nowoczesnymi domami mieszkalnymi. Kirkut sprawia wrażenie "umierającego" i powoli ginie wśród bujnych traw. I chociaż został wpisany do rejestru zabytków w 1989 roku, trudno zorientować się, że jest to obiekt chroniony".

Poszukujemy wszelkich informacji o Żydach z Błonia i ich nekropolii.
Czekamy też na relacje osób, które pamiętają ten cmentarz z okresu przed II wojną światową.